Je bent niet lui. Je bent uitgeput

Waarom kleine stapjes soms grote overwinningen zijn.

“Ik voel me zo lui.”
Het is iets wat ik heel vaak hoor in coaching.

Mensen die thuis zitten met stress, burn-out of depressieve klachten voelen zich schuldig omdat ze “niets gedaan krijgen”.
Ze vergelijken zichzelf met hoe ze vroeger waren.
Met anderen.
Met wat ze vinden dat ze zouden moeten kunnen.

Alsof rusten hetzelfde is als falen.
Alsof thuis zijn betekent dat je zwak bent.

Maar vaak zie ik iets helemaal anders.

Ik zie iemand die uitgeput is.
Iemand die al veel te lang over zijn of haar grenzen gegaan is.
Iemand die probeert te overleven met een leeg batterijtje.

En toch voelen veel mensen zich schuldig omdat ze die dag “maar” gedoucht hebben.
“Maar” naar de winkel gegaan zijn.
“Maar” uit bed geraakt zijn.

Terwijl dat soms net enorme stappen zijn.

Wat voor anderen vanzelfsprekend lijkt, kan gigantisch veel energie vragen

Wanneer je zenuwstelsel overbelast is, wanneer je hoofd vol zit, wanneer je emotioneel uitgeput bent, dan kosten simpele dingen plots ontzettend veel energie.

Opstaan.
Kleren aandoen.
Eten maken.
Een bericht beantwoorden.
Buiten komen.
Een afspraak nakomen.

Dat zijn dan geen kleine dingen meer.

Ik zeg soms tegen cliënten:
“Het feit dat je hier vandaag zit, aangekleed, uit bed geraakt bent en de energie gevonden hebt om tot hier te komen… dat is vandaag misschien jouw overwinning.”

En dat meen ik oprecht.

Herstel gebeurt zelden in grote sprongen

Ik las ooit het verhaal van iemand met zware depressieve klachten.
Haar therapeute vroeg:
“Wat zou het grootste verschil maken in je dag, maar voelt nu nog als een te grote drempel?”

Het antwoord was:
douchen.

Niet omdat ze niet wilde.
Maar omdat zelfs dat te zwaar voelde.

De therapeute zei:
“Wie zegt dat je moet rechtstaan in de douche? Ga gewoon zitten.”

En ergens zit daar zoveel wijsheid in.

We denken vaak te groot.
Te streng.
Te zwart-wit.

Ofwel functioneer je volledig.
Ofwel “doe je niks”.

Maar herstel werkt meestal anders.

Soms begint herstel met:

• vijf minuten buiten zitten

• één bericht beantwoorden

• je haren wassen

• iets eten

• even ademen

• hulp toelaten

• uit bed komen

• gewoon blijven volhouden

Babystapjes.

Mildheid is geen zwakte

Veel mensen behandelen zichzelf tijdens moeilijke periodes op een manier waarop ze nooit iemand anders zouden behandelen.

Hard.
Veroordelend.
Onverbiddelijk.

Maar iemand die herstelt, heeft geen extra schuldgevoel nodig.
Geen constante interne druk.
Geen stem die zegt:
“Komaan zeg, stel je niet aan.”

Herstel vraagt net mildheid.

Rust.
Veiligheid.
Ruimte.

En ja:
soms zijn er dagen waarop zelfs kleine stapjes niet lukken.

Ook dat mag bestaan.
Niet elke dag moet productief zijn om waardevol te zijn.

Misschien ben je niet lui

Misschien ben je gewoon moe.
Echt moe.

Mentaal.
Emotioneel.
Fysiek.

En misschien is wat jij nu nodig hebt niet nóg harder proberen…
maar zachter leren omgaan met jezelf terwijl je herstelt.

Niet alles hoeft vandaag opgelost te worden.

Soms is “ik ben opgestaan vandaag” al meer dan genoeg.

En misschien mag dat eindelijk ook eens genoeg voelen.

Voel je dat je voortdurend streng bent voor jezelf?
Dat je blijft doorgaan terwijl je eigenlijk uitgeput bent?
Of dat je jezelf schuldig voelt omdat “zelfs kleine dingen” moeilijk voelen?

Je hoeft daar niet alleen door te gaan.

In coaching kijken we samen hoe je opnieuw meer rust, mildheid en vertrouwen kan opbouwen - stap voor stap, op jouw tempo.

Contacteer mij voor info of plan nu jouw vrijblijvend kennismakingsgesprek: