De fitness veranderde niet alleen mijn lichaam. Ook mijn identiteit.

Jarenlang dacht ik dat ik gezond bezig was.
Ik sportte regelmatig. Ik lette op mijn voeding. Ik probeerde bewust te leven.

Toch merkte ik een viertal jaar geleden dat mijn lichaam begon te veranderen. Ondanks hetzelfde voedings- en bewegingspatroon kwam ik geleidelijk aan bij.
Achteraf bekeken was dat niet zo vreemd.
Ik zat midden in de perimenopauze.
Mijn hormonen veranderden. Mijn lichaam veranderde. En wat vroeger werkte, werkte plots niet meer op dezelfde manier.

Mijn kinderen zagen het gebeuren.
Ze zeiden al een tijd dat ik meer krachttraining zou moeten doen.
"Jouw lichaam heeft daar nu veel meer nood aan dan aan cardio", zeiden ze.

Ik was niet meteen overtuigd maar uiteindelijk besloot ik het toch een kans te geven.
Ik begon vier keer per week naar de fitness te gaan.
Op dat moment dacht ik vooral dat ik iets aan mijn lichaam probeerde te veranderen.

Ik had geen idee dat er nog iets anders zou veranderen.

Verandering begint niet altijd bij identiteit

In mijn coaching heb ik het vaak over identiteit.
Echte, duurzame verandering gebeurt meestal wanneer je niet alleen je gedrag verandert, maar ook het beeld dat je van jezelf hebt.

Wie zichzelf ziet als iemand die voor zichzelf zorgt, maakt andere keuzes dan iemand die zichzelf voortdurend op de laatste plaats zet.
Wie zichzelf ziet als iemand die grenzen mag stellen, zal dat ook gemakkelijker doen.

Die visie klopt nog steeds.

Maar soms gebeurt het ook andersom.
Soms verandert je identiteit niet eerst.
Soms volgt ze je gedrag.

Ik begon niet als "iemand die met gezondheid bezig was"

Toen ik startte met krachttraining dacht ik niet:
"Vanaf vandaag ben ik iemand die alles weet over voeding, energie en gezondheid."

Integendeel. Ik begon gewoon met trainen.
Week na week. Maand na maand.

En onderweg gebeurde iets bijzonders.
Ik werd nieuwsgierig.
Ik begon meer te lezen over voeding.
Over eiwitten.
Over spieropbouw.
Over energie.
Over hormonen.
Over hoe ons lichaam werkt.
Over wat we nodig hebben om gezond ouder te worden.

Niet omdat iemand mij dat oplegde.
Maar omdat ik de impact begon te voelen.

Mijn keuzes veranderden vanzelf

Wat mij het meest verbaasde, was dat ik mezelf steeds minder moest forceren.
Natuurlijk eet ik nog altijd graag lekker.
Natuurlijk geniet ik nog van een etentje, een dessert of een glas wijn.

En dat mag ook.

Maar ik merk dat sommige keuzes veel minder aantrekkelijk zijn geworden dan vroeger.
Niet omdat ze verboden zijn.
Niet omdat ik streng wil zijn voor mezelf.

Maar omdat ik ondertussen weet wat het effect ervan is.
Ik voel het verschil.
Ik merk het aan mijn energie.
Aan mijn training.
Aan mijn herstel.
Aan mijn honger.
Aan mijn cravings de dag nadien.

Mijn lichaam geeft feedback.

En daardoor maak ik automatisch andere keuzes.

Hetzelfde gebeurt bij veel andere veranderingen

Dat is iets wat ik ook vaak zie bij cliënten.
Mensen denken soms dat ze eerst een ander mens moeten worden voor ze iets kunnen veranderen.
Dat ze eerst meer zelfvertrouwen moeten hebben voor ze grenzen kunnen stellen.
Dat ze eerst meer rust moeten voelen voor ze tijd voor zichzelf mogen nemen.
Dat ze eerst moeten geloven dat ze het kunnen.

Maar soms werkt het net anders.
Soms begint verandering met één kleine actie.
Eén grens stellen.
Eén wandeling maken.
Eén keer nee zeggen.
Eén avond vroeger naar bed gaan.
Eén gesprek voeren dat je al maanden uitstelt.

En elke keer opnieuw levert dat gedrag bewijs aan je brein.
Bewijs dat je misschien toch iemand bent die voor zichzelf zorgt.
Dat je misschien toch sterker bent dan je dacht.
Dat je misschien toch meer invloed hebt dan je gelooft.

Kleine acties bouwen identiteit

Achteraf bekeken heeft de fitness mijn lichaam veranderd.
Maar dat is eigenlijk niet het belangrijkste.

Het belangrijkste is dat ik vandaag anders naar mezelf kijk.
Mijn interesses zijn veranderd.
Mijn gewoontes zijn veranderd.
Mijn keuzes zijn veranderd.

Een stuk van mijn identiteit is veranderd.
En dat begon niet met een groot inzicht.
Niet met een plotselinge transformatie.
Maar met een beslissing om iets nieuws uit te proberen.

Misschien zit daar wel een belangrijke les in.
Je hoeft niet altijd eerst een ander mens te worden om anders te handelen.
Soms zorgt anders handelen ervoor dat je langzaam een ander mens wordt.

Herken je dit?

Zijn er gewoontes of kleine acties die jouw leven, denken of identiteit hebben veranderd?

Ik ben benieuwd naar jouw ervaring.

En merk je dat je vastzit in patronen die je moeilijk alleen doorbreekt? Dan help ik je graag ontdekken welke kleine veranderingen vandaag al een groot verschil kunnen maken.

Contacteer mij voor meer informatie of plan alvast een vrijblijvend kennismakingsgesprek.