De perimenopauze en de werkvloer: waarom je minder kan verdragen dan vroeger

“Vroeger kon ik dit allemaal aan.”
Het is een zin die ik vaak hoor van vrouwen in de perimenopauze.

Vrouwen die jarenlang sterk waren.
Die werk, gezin, verantwoordelijkheden en verwachtingen combineerden.
Die altijd bleven doorgaan.
Die oplossingen vonden.
Die zorgden.
Die droegen.

En plots lijkt het alsof hun tolerantie verdwenen is.

Ze raken sneller overprikkeld op het werk.
Kunnen minder goed multitasken.
Voelen zich sneller geraakt door kritiek.
Hebben minder energie voor conflicten of politiek gedoe.
Zijn sneller moe na meetings of sociale interacties.
Of voelen ineens:
“Ik wil dit eigenlijk niet meer.”

En vaak denken vrouwen dan:
“Wat is er mis met mij?”
“Waarom kan ik minder aan dan vroeger?”

Maar heel vaak gaat het niet over zwakker worden.
Het gaat over een lichaam en zenuwstelsel dat niet langer wil blijven functioneren op automatische piloot.

Waarom de perimenopauze zoveel impact kan hebben op je werk

Tijdens de perimenopauze beginnen hormonen zoals oestrogeen en progesteron te schommelen.
En die hormonen beïnvloeden veel meer dan alleen je cyclus.
Ze hebben ook invloed op:

• stressregulatie

• slaap

• concentratie

• geheugen

• emotionele stabiliteit

• energie

• prikkelverwerking

Daardoor wordt je zenuwstelsel vaak gevoeliger voor stress en overbelasting.

Dingen die je vroeger “gewoon deed”, kunnen plots veel meer energie vragen.

Een drukke werkdag.
Constante meldingen.
Conflicten.
Deadlines.
Multitasking.
Altijd bereikbaar zijn.

Het komt harder binnen.

Niet omdat je zwak bent.
Maar omdat je systeem minder marge heeft.

De perimenopauze creëert het probleem niet altijd. Ze maakt vaak zichtbaar wat al te lang niet werkte.

Dat vind ik een belangrijke nuance.
Veel vrouwen leefden jarenlang op adrenaline en verantwoordelijkheidsgevoel.

Ze pasten zich voortdurend aan.
Ze zeiden ja terwijl ze eigenlijk nee voelden.
Ze droegen meer dan gezond was.
Ze zorgden voor iedereen.
Ze stonden altijd “aan”.

En vaak lukte dat… tot het plots niet meer lukt.

De perimenopauze haalt bij veel vrouwen als het ware de buffer weg.
Daardoor beginnen dingen die vroeger nog nét draaglijk waren, nu te zwaar te voelen.

Waarom veel vrouwen plots beginnen twijfelen aan hun job

Veel vrouwen schrikken van zichzelf in deze fase.

Plots denken ze:

• Misschien ben ik niet meer goed in mijn werk

• Misschien ben ik mijn drive kwijt

• Misschien ben ik gewoon lastig geworden

• Misschien ben ik opgebrand

Maar heel vaak gebeurt er nog iets anders.

Veel vrouwen beginnen zichzelf voor het eerst echt af te vragen:

• Past dit werk nog bij mij?

• Wil ik dit tempo nog?

• Waarom leef ik constant onder druk?

• Waarom voelt alles als moeten?

• Hoe lang ben ik mezelf hier al aan het wegcijferen?

De perimenopauze zorgt er vaak voor dat vrouwen minder tolerantie hebben voor wat hen leegzuigt.
En dat is niet noodzakelijk negatief.
Soms is het net een uitnodiging om eerlijker te kijken naar hoe je leeft en werkt.

Waarom collega’s en leidinggevenden dit soms verkeerd begrijpen

Omdat veel vrouwen blijven functioneren.

Ze blijven werken.
Blijven zorgen.
Blijven presteren.

Maar innerlijk kost het hen veel meer energie dan vroeger.
En dat ziet de buitenwereld vaak niet.

Daardoor worden vrouwen soms gezien als:

• emotioneler

• sneller geïrriteerd

• minder flexibel

• minder gemotiveerd

• “moeilijker”

Terwijl er onderliggend vaak vooral sprake is van:

• overbelasting

• hormonale veranderingen

• mentale uitputting

• een zenuwstelsel dat continu onder druk staat

Veel vrouwen voelen zich bovendien schuldig omdat ze niet meer functioneren zoals vroeger.

Maar misschien is de vraag niet:
“Waarom kan ik minder aan?”

Misschien is de vraag:
“Waarom heb ik zo lang zoveel moeten verdragen?”

Signalen die veel vrouwen herkennen op de werkvloer

• sneller overprikkeld raken

• minder concentratie

• brain fog

• emotioneel sneller geraakt zijn

• minder energie voor sociale interacties

• conflicten harder voelen

• sneller uitgeput zijn na een werkdag

• meer nood aan rust of autonomie

• minder tolerantie voor chaos of onduidelijkheid

• het gevoel constant “vol” te zitten

Wat kan helpen?

1. Stop met jezelf vergelijken met je vroegere zelf

Veel vrouwen blijven vechten tegen hun veranderende energie.

Maar misschien vraagt je lichaam niet om harder te pushen.
Misschien vraagt het om anders met jezelf om te gaan.

2. Kijk eerlijk naar je energievreters

Niet alleen: “Wat doe ik voor werk?”

Maar ook:

• Hoe voel ik mij tijdens mijn werkdag?

• Welke taken zuigen mij leeg?

• Welke context past nog bij mij?

• Waar verlies ik mezelf?

3. Bouw herstelmomenten in

Je zenuwstelsel heeft meer herstel nodig wanneer het gevoeliger wordt voor stress.

Kleine momenten maken vaak al verschil:

• even wandelen

• minder multitasken

• niet constant bereikbaar zijn

• bewust ademen

• korte prikkelarme pauzes

4. Grenzen worden belangrijker

Niet omdat je egoïstisch wordt.

Maar omdat je lichaam minder marge heeft voor chronische overbelasting.

Wat je vroeger nog “kon dragen”, heeft nu misschien een te hoge prijs.

5. Durf je werkcontext in vraag stellen

Soms hoeft niet jij aangepast te worden.
Soms klopt de manier waarop je werkt gewoon niet meer met wie je geworden bent.

En dat kan spannend zijn.

Maar ook heel waardevol.

Misschien ben je niet zwakker geworden

Misschien voel je gewoon scherper wat niet meer klopt.

Misschien wil je lichaam niet langer overleven op stress, aanpassen en doorgaan.

En misschien is deze fase niet alleen een hormonale overgang.

Maar ook een uitnodiging om eerlijker te leven.
Eerlijker te werken.
En opnieuw keuzes te maken die beter bij jou passen.

Voel je dat je voortdurend overprikkeld bent, jezelf kwijtgeraakt bent in je werk of niet meer weet wat nog écht bij je past?

In coaching en loopbaanbegeleiding help ik vrouwen om opnieuw meer rust, helderheid en balans te vinden. Op een warme, praktische en niet-zweverige manier.

Je bent welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek