Waarom een grens geen afwijzing is

Vorige week zaten we gezellig met het gezin aan tafel.
Binnen de tien minuten ging het over een nieuwe klant.
Daarna over een video.
Vervolgens over een idee voor een nieuw project.

En voor we het beseften, waren we eigenlijk aan het vergaderen.

Voor veel mensen zou dat misschien vermoeiend klinken.
En soms vraag ik me ook af of dat wel gezond is.

Onze drie jongste kinderen en ik werken samen. Daarnaast werken mijn man Mario en ik ook samen. We reizen geregeld samen, sporten regelmatig samen en ook in onze vrije tijd zien we elkaar veel. De kinderen delen bovendien een grote vriendengroep, waardoor werk, familie en ontspanning voortdurend in elkaar overlopen.

Soms lijkt het alsof er nooit echt een duidelijke scheiding is tussen privé en werk.
Toch voelt dat voor mij helemaal niet als een last.
Integendeel.
Ik geniet er oprecht van dat we samen iets kunnen uitbouwen. Dat we ideeën kunnen delen, elkaar kunnen inspireren en samen kunnen groeien.

Maar dat betekent niet dat er geen uitdagingen zijn.
Want ook al voelt het voor mij vaak vanzelfsprekend, daarom hoeft dat niet voor iedereen zo te zijn.

Misschien heeft één van de kinderen op dat moment helemaal geen zin om over werk te praten.
Misschien wil een partner gewoon genieten van een etentje zonder dat het gesprek opnieuw over klanten of projecten gaat.
Misschien heeft iemand gewoon nood aan rust.

En dat is oké.

Eigenlijk heb ik doorheen de jaren iets heel belangrijks geleerd.
Grenzen betekenen niet dat er iets mis is.
Integendeel.
Ze zorgen er net voor dat relaties gezond kunnen blijven.

Bij ons mag iemand gerust zeggen:

"Mag het vanavond eens niet over het werk gaan?"

Of:

"Ik heb even nood aan een avond zonder projecten."

Dat wordt niet persoonlijk genomen.

Niet omdat we daar nooit aan moeten wennen, maar omdat we weten dat zo'n grens niets zegt over hoeveel iemand van ons houdt.

Een grens is geen afwijzing.
Een grens is informatie.

Ze vertelt iets over wat iemand op dat moment nodig heeft.

En hoe veiliger mensen zich voelen om die grenzen uit te spreken, hoe minder frustraties zich opstapelen.

Dat zie ik trouwens ook heel vaak terug in mijn praktijk.
Niet alleen bij koppels.
Ook bij gezinnen.
Collega's.
Vrienden.

Mensen durven vaak geen grens aan te geven omdat ze bang zijn de ander te kwetsen.
Dus zeggen ze niets.

Tot de irritatie zich opstapelt.
Tot kleine ergernissen grote conflicten worden.

Terwijl veel spanningen helemaal niet ontstaan doordat mensen verschillende behoeften hebben.
Ze ontstaan omdat die behoeften nooit uitgesproken worden.

Hetzelfde geldt voor feedback.
Ook die mag er zijn.

We zijn het lang niet altijd met elkaar eens.
Gelukkig maar.
Verschillende meningen zorgen vaak voor betere ideeën.
Maar er is voor mij één belangrijke voorwaarde: Respect.

Je kunt perfect zeggen dat je ergens anders naar kijkt.
Dat je twijfels hebt.
Dat je iets anders zou aanpakken.
Zonder de ander onderuit te halen.
Feedback hoeft niet pijnlijk te zijn om waardevol te zijn.
Ze mag een uitnodiging zijn om samen te groeien.

Misschien is dat uiteindelijk wel de belangrijkste les die samenwerken mij geleerd heeft.
Niet hoe je een bedrijf uitbouwt.
Maar hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor elkaars behoeften.
Om grenzen niet te zien als afstand.
Maar als een manier om verbinding gezond te houden.

Want mensen die zich veilig voelen om eerlijk te zeggen wat ze nodig hebben, hoeven elkaar veel minder kwijt te raken.

En misschien geldt dat niet alleen voor een familiebedrijf.
Maar voor elke relatie waarin mensen elkaar graag zien.

Sta eens even stil bij jezelf.

Zijn er relaties waarin jij het moeilijk vindt om je grenzen aan te geven?
Of misschien net relaties waarin je een grens van iemand anders persoonlijk neemt?
Welke behoefte probeer jij op dat moment eigenlijk te beschermen?

Vaak zit de grootste verandering niet in het beter leren communiceren maar in het besef dat grenzen geen afwijzing zijn.
Ze zijn een manier om de verbinding met jezelf én met de ander gezond te houden.

Vooral mensen die sterk zorg dragen voor anderen, vinden grenzen vaak moeilijk. Ze zijn bang om egoïstisch over te komen, iemand teleur te stellen of een conflict uit te lokken. Maar precies daardoor gaan ze steeds opnieuw over hun eigen grenzen heen. En dat is vaak waar stress, uitputting en uiteindelijk zelfs burn-out beginnen.

Gratis kennismakingsgesprek

Merk je dat je het moeilijk vindt om grenzen aan te geven, altijd rekening houdt met anderen of je schuldig voelt wanneer je voor jezelf kiest?

Je hoeft daar niet alleen mee te blijven worstelen.

Tijdens een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek bekijken we samen waar je vandaag tegenaan loopt en of een coachingstraject bij jou past.

Je bent welkom in mijn praktijk in Jabbeke of Damme, of online.