Toen ik mijn woorden begon kwijt te raken
Er was een tijd dat ik mezelf omschreef als iemand die snel dacht.
Iemand die verbanden legde.
Die gemakkelijk gesprekken volgde.
Die vlot schreef.
Die veel onthield.
Ik las boeken alsof ik ze verslond.
Ik kon tijdens coachingsgesprekken snel schakelen tussen verschillende onderwerpen.
Woorden kwamen vanzelf.
Tot dat plots niet meer zo vanzelfsprekend was.
Ik merkte het eerst in kleine dingen.
Een woord dat niet kwam.
Een naam die ik even kwijt was.
Midden in een zin niet meer weten wat ik eigenlijk wilde zeggen.
Ik begon woorden door elkaar te gebruiken. Soms hoorde ik mezelf iets zeggen en dacht ik: dat was helemaal niet het woord dat ik zocht.
Ook lezen werd anders.
Waar ik vroeger moeiteloos door een hoofdstuk ging, moest ik soms een zin opnieuw lezen omdat ik halverwege al vergeten was wat er aan het begin stond.
Het waren geen grote dingen.
Maar ze gebeurden vaak genoeg om me ongerust te maken.
Soms dacht ik zelfs: "Wat is er met mij aan de hand?"
Het voelde alsof ik mezelf een beetje kwijt was
Wat me misschien nog het meest verraste, was niet de verandering zelf.
Maar wat die verandering met mijn zelfbeeld deed.
Want als je jarenlang gewend bent om op je hoofd te vertrouwen, voelt het vreemd wanneer dat hoofd plots minder voorspelbaar wordt.
Ik merkte dat ik mezelf begon te beoordelen.
Ben ik minder scherp geworden?
Word ik oud?
Ben ik nog wel zo slim als vroeger?
Waarom lijkt iedereen rondom mij zoveel sneller?
Het zijn vragen waar weinig vrouwen openlijk over praten.
Toch hoor ik ze regelmatig terugkomen.
Niet alleen bij mezelf.
Ook bij andere vrouwen in de perimenopauze.
De perimenopauze speelt een grotere rol dan veel mensen denken
Veel vrouwen verwachten veranderingen in hun lichaam.
Opvliegers.
Gewichtstoename.
Een veranderende menstruatiecyclus.
Maar cognitieve veranderingen krijgen veel minder aandacht.
Nochtans ervaren heel wat vrouwen:
concentratieproblemen
vergeetachtigheid
hersenmist
moeite met multitasken
woorden niet vinden
minder mentale scherpte
Dat heeft onder andere te maken met hormonale veranderingen.
Oestrogeen speelt namelijk niet alleen een rol in je voortplantingssysteem, maar beïnvloedt ook processen in de hersenen die betrokken zijn bij geheugen, concentratie en informatieverwerking.
Dat betekent niet dat je plots minder intelligent bent geworden.
Maar het kan wel voelen alsof je hersenen anders werken dan vroeger.
En dan is er nog stress
Alsof de hormonale veranderingen op zich nog niet genoeg zijn.
Veel vrouwen bevinden zich in deze levensfase midden in een periode van grote verantwoordelijkheden.
Werk.
Kinderen.
Relaties.
Ouder wordende ouders.
Een huishouden.
Een volle agenda.
Een hoofd dat zelden stil staat.
Chronische stress heeft op zichzelf al een impact op geheugen, aandacht en concentratie.
Voeg daar minder goede slaap en hormonale veranderingen aan toe en het wordt begrijpelijk waarom zoveel vrouwen het gevoel hebben dat hun hoofd niet meer meewerkt zoals vroeger.
Wat mij geholpen heeft
Ik heb geen wondermiddel gevonden. En eerlijk gezegd denk ik niet dat dat bestaat.
Maar ik merk wel dat bepaalde dingen een verschil maken.
Krachttraining
Een paar jaar geleden ben ik gestart met krachttraining.
Oorspronkelijk omdat mijn lichaam veranderde en ik merkte dat wat vroeger werkte, niet meer hetzelfde effect had.
Wat ik niet had verwacht, was hoeveel beter ik mij ook mentaal zou voelen.
Ik voel me energieker.
Veerkrachtiger.
Sterker.
Niet alleen fysiek, maar ook mentaal.
Voldoende eiwitten
Ik ben veel bewuster geworden van voeding.
Niet vanuit controle of perfectionisme.
Maar vanuit de vraag: Wat heeft mijn lichaam nodig om goed te functioneren?
Voor mij betekent dat onder andere voldoende eiwitten eten en zorgen voor een stabiele bloedsuikerspiegel.
Slaap serieuzer nemen
Waar ik vroeger nog wel eens kon functioneren op minder slaap, merk ik nu veel sneller de gevolgen.
Mijn concentratie.
Mijn humeur.
Mijn geheugen.
Alles reageert erop.
Minder tegelijk proberen doen
Misschien wel de moeilijkste les.
Ik heb jarenlang gedacht dat multitasken efficiënt was.
Vandaag weet ik dat mijn brein veel beter werkt wanneer ik één ding tegelijk doe.
Misschien ben ik niet minder slim geworden
Dat is misschien wel de belangrijkste les die deze periode mij leert.
Misschien ben ik niet minder slim geworden.
Misschien werkt mijn lichaam gewoon anders dan vroeger.
Misschien vraagt deze levensfase om andere verwachtingen.
Meer rust.
Meer herstel.
Meer mildheid.
Minder vergelijken met wie ik tien of twintig jaar geleden was.
Want als coach zie ik hoe snel we onszelf beoordelen wanneer iets verandert.
We noemen onszelf lui wanneer we uitgeput zijn.
We noemen onszelf zwak wanneer we overweldigd zijn.
En we noemen onszelf dom wanneer ons geheugen ons even in de steek laat.
Terwijl dat vaak helemaal niet klopt.
Een uitnodiging
Misschien herken jij jezelf in dit verhaal.
Misschien vergeet jij soms woorden.
Misschien lees jij ook dezelfde zin drie keer opnieuw.
Misschien vraag jij je af waarom alles zoveel meer moeite lijkt te kosten dan vroeger.
Weet dan dat je niet alleen bent.
En dat dit niet betekent dat er iets mis is met jou.
Soms vraagt een nieuwe levensfase niet dat we harder ons best doen.
Maar dat we leren luisteren naar wat ons lichaam en onze geest nodig hebben.
Met wat meer begrip.
En wat minder oordeel.
Voel je dat je jezelf een beetje kwijt bent geraakt?
In mijn coaching begeleid ik vrouwen die opnieuw meer rust, energie en vertrouwen willen ervaren in een levensfase vol verandering.
Je hoeft het niet alleen uit te zoeken.
Plan vrijblijvend een kennismakingsgesprek.